DEDELER GÜNÜ

Hep dedeleri olan çocuklara özenmişimdir çocukluğumda. Elele yürümek istemişimdir parklara, sırtına binip gezinmek salonun ortasında..Annem babasını kaybettiğinde 12 yaşındaymış. Kendisi bile doyamamış babasına. Birkaç anısı var sevgi ve hüzünle karışık hatırladığı. Babam belki daha sonraları yaşamış bu yokluğu ama ben 1,5 – 2 yaşındaymışım…ne parklar var hafızamda, ne halı üstü oyunları..

Ama ben çok mutluyum. Çocuklarım doya doya yaşıyor dede sevgisini. İstanbul’un, Ankara’nın bütün parkları onların ve dedelerinin..bütün oyuncakları beraber keşfediyorlar, koyun koyuna uyuyorlar. Okul gösterileri bitip sahneden inince ilk onların kucağında can buluyorlar, heyecanlarını atıyorlar.

Bunun için hergün şükrediyorum. İstediğim ve erişemediğim en güzel sevgiyi çocuklarım doya doya yaşıyorlar. Yaşasın DEDELER GÜNÜ:)

dede

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s